Het dorp Nagele in de Noordoostpolder is een markant voorbeeld van het naoorlogse bouwen: een nieuw dorp op nieuw land. Het dorp was bestemd voor landarbeiders en werd in één groot gebaar ontworpen en gebouwd door architecten als Aldo van Eyck, Gerrit Rietveld en Mien Ruys.

Maar hoe modern de opzet van het dorp ook was, het heeft zich niet kunnen onttrekken aan ontwikkelingen op het platteland die de ontwerpers niet hadden voorzien: de toegenomen mobiliteit, de schaalvergroting en de mechanisatie in de landbouw en de komst van mensen uit het buitenland. Toch lijkt het ontwerp van toen - niet minder rigide dan de Bijlmermeer - zich staande te houden.

De documentaire fotografen Cary Markerink en Theo Baart volgen de veranderingen in Nagele al sinds 1984. Met foto's uit familiealbums uit de pioniersperiode en vooral ook door hun eigen fotografie uit de jaren 1986 tot 2006 laten zij zien hoe een naar binnen gericht agrarisch dorp veranderde in een forensengemeenschap.

Socioloog en journalist Warna Oosterbaan sprak met lokale bestuurders, bewoners en ondernemers in Nagele. Hij ontdekte dat de pioniersgeest in Nagele nog steeds leeft, maar ook dat de bewoners de bakens steeds op tijd hebben verzet.

The village of Nagele in the Noordoostpolder is a striking example of postwar planning in the Netherlands: a new village on new land.

The documentary photographers Cary Markerink and Theo Baart have been following the changes in Nagele since 1984. They use photographs from family albums of the pioneer period and above all their own photographs from the period 1986-2006 to show how an introverted agrarian village turned into a community of commuters.