Feature —

Wie redt de voormalige badkuip van Wytze Patijn?

Redactie

ArchiNed Nieuws ontving deze noodkreet: ‘De voormalige badkuip van onze huidige rijksbouwmeester dreigt verloren te gaan! We hopen dat ArchiNed (toffe jongens) aan deze crisis wat aandacht kan besteden en de badkuip uit deze nijpende situatie kan helpen’. Dit soort berichten hoort natuurlijk op de markt. Maar voor dit speciale geval willen we wel een uitzondering maken.

De huidige, trotse bezitters van bovenstaand stukje architectuurhistorie zijn wegens uitzetting niet meer in staat is dit toch-bijna-wel-antieke stuk schroot te beheren. Zij bieden het hierbij aan aan de eerste liefhebber die het pronkstuk wil komen ophalen.

De geschiedenis van de badkuip van Wytze Patijn, voor zover die bij de huidige eigenaars bekend is:

'In het voorjaar van 1997 besloot onze huidige Rijkschbouwmeester de bovenverdieping van zijn nederige huis aan de 's Gravendijkschewal in Rotterdam te verbouwen: de badkamer zou als eertse het onderspit delven en al snel werd het aangrenzende bureau bedolven onder het stof van de eeuwen oude tegeltjes. Alle badkamer ingrediënten zouden vervangen worden door de laatste Sphinx-mode en het oude interieur werd voorzichtig edoch resoluut, de trap afgeholpen. Zo werd er op een mooie zonnige dag de hulp van enige sterke bouwkundig tekenaars (?) gevraagd om de oude, gietijzeren badkuip van zijn pootjes af te schroeven en te helpen met het verwijderen van dit reliquie…bestemming: schroothoop. Een ervaren grofvuil-kenner wist de auto, waarmee het ge-emailleerde object een definitief slachtoffer van onze wegwerpmaatschappij zou worden, te kidnappen en zo kwam de badkuip van de heer Patijn in de achtertuin van een majestueus pand -naast café Loos gelegen, goeie buurt- terecht. Van toen af aan heeft de gietijzeren kuip tot twee maal toe een feest gered, door de dranken cool te houden en de hilariteit (en dreigementen) van de gasten te instigeren. Nu, eenzaam en verlaten, staat de kuip met het gewas tot aan zijn pootjes in de tuin van 'de overkant'. Wie het pand van Quist en Wintermans kent aan de Westerstraat, weet ook de gespiegelde versie daarvan te herkennen, op de hoek met de Maasstraat. Daar staat het op het punt te worden vernield door de mokers van de slopers en voorgoed aan de geschiedenis te ontsnappen.'