Feature —

Christian Kieckens op BiA

Marc Neelen en Ana Dzokic

De architect Christian Kieckens gaf afgelopen dinsdag een lezing op het Berlage Instituut in Amsterdam. Hij introduceerde daar zijn werk in de context van de Belgische architectuur, een context die hij omschreef als een ‘condition of survival’.

Kieckens omschreef zijn lezing als ‘het vinden van basisprincipes in het uitgangspunt van non-presence in plaats van de huidige trend van (trans)appearance’.

In een omgeving die hij definieert als het gedeconstrueerde Belgische landschap (in vergelijking tot het geconstrueerde Nederlandse landschap) resulteert zijn zoektocht naar ‘plaats’, ‘gebouw’ en ‘concept’ in architectuur in een houding van formele afstand. Hij zoekt naar de diversiteit in relaties die kunnen worden gevonden in de ervaring van ruimte, materiaal en taal. Met name de taal (als een conceptueel begrip) speelt een belangrijke rol in zijn werk, getuige ook de titel van zijn tentoonstelling in 1993  ‘Form is one Function too’. Soms wordt zijn werk als minimalistisch beschouwd, maar Kieckens verzet zich tegen die opvatting. “Ik ben veel complexer. Bijna Barok.”

Kieckens (1951) studeerde in 1974 af aan het Instituut Sint-Lucas in Gent; de school waar hij ook van 1980 tot 1990 lesgaf. Op het moment geeft hij les aan diverse instellingen in België, Nederland en Frankrijk. In 1991 nam hij deel aan de Biënnale van Venetië en ontwierp hij het Belgisch paviljoen ervoor. In het zelfde jaar won hij de wedstrijd voor de Fondation pour l’Architecture in Brussel. In 1997 werd er een tentoonstelling aan zijn werk gewijd in galerie deSingel in Antwerpen. In deze tentoonstelling was zijn werk te zien in drie aparte delen: tekeningen, schetsen en maquettes. De bezoeker kon de tentoonstelling zo dus ook als drie mini-tentoonstellingen doorlopen.

De verborgen taal van Kiekens’ werk kan ook gezien worden in de installatie die hij maakte voor deze tentoonstelling. De hellingbaan in de toegang tot de tentoonstelling was vormgegeven als een arcade, maar halverwege bleek dat deze uitnodigende toegang feitelijk een tafel was. Door het vervreemdende perspectief van de hellingbaan ontdekte de bezoeker dat echter pas als het te laat was, en oog in oog met de rand van de constructie moest besluiten zijn weg terug te maken.

Vanaf 1986 heeft Kieckens zijn eigen architectenbureau. Tijdens de lezing in Amsterdam toonde hij zijn werk, beginnend met een studie naar proporties in historische gebouwen. Deze studie vormt het uitgangspunt vormde voor zijn latere werk, dat bestaat uit de lay-out van enkele tentoonstellingen, kleine objecten (zoals een éénpersoons brasserietafel) en diverse architectonische projecten (industriële gebouwen, woonhuizen en een gebouw voor de KUB in Tilburg). Daarnaast is Kieckens momenteel bezig met de vormgeving van een architectuurmagazine.