Feature —

Frantzen in Utrecht

Erik Stekelenburg

Tot 2 mei doet de tentoonstelling ‘dope tracks kick the pure facts’ van Tom Frantzen het Utrechts Architectuurcentrum Aorta aan. In deze tentoonstelling geeft de winnaar van de Charlotte K√∂hlerprijs in 1997 een impressie van zijn werk. Tegelijk met deze tentoonstelling vindt een expositie van Daf+ plaats.

Woensdag 31 maart hield Tom Frantzen in Aorta een lezing over zijn werk. Om zijn aanpak te duiden refereerde hij aan het spelen met verwachtingspatronen van de Generatie (NI)X. Evenzo wordt zijn werk niet gekenmerkt door een stijl, maar door de inhoudelijke verbanden tussen elementen. De opgave wordt ontsleuteld, verzelfstandigd tot harde feiten (pure facts), ontdaan van hun context en door middel van een concept opnieuw gesteld.

Charmante ontwerpen kwamen aan de orde. Ontwerpen die de architectuurpers niet hebben bereikt, want geen enkel project is uitgevoerd. De redenen daarvoor verschillen. Maar Tom Frantzen is niet somber over het resultaat want, stelt hij; 'een gebouw schuif je makkelijker aan de kant dan 'n visie, beschouw het als advies, eventueel als tegenstem'. Als academische exercitie komt het ook van pas in zijn onderwijstaak. Helaas moet hij wel constateren dat hij met zijn visie opdrachtgevers op het juiste spoor zet, waarna hij voor het vervolg wordt gepasseerd.

Ontwerpen die wel worden uitgevoerd liggen meer op het vlak van kunst. Bij een kunstopdracht is een scherpere analyse mogelijk. Hij stelt dat gemeenten er meer en meer toe overgaan om, als ze iets buitengewoons willen, er een kunstproject van te maken.

Zo heeft hij de bouwkundige tekening van een trap op ware grootte overgebracht op de werkelijke trap. Het hierachter liggende concept verwijst naar een tweede relativering van het uitblijven van realisaties: Architectuur die op tekening bestaat is autonoom.