Feature —

ING House

Redactie

Geen enkele automobilist kan de bouw van het markant vormgegeven glazen bouwsel aan de A10 nabij het Olympisch Stadion in Amsterdam de laatste jaren zijn ontgaan. ING House, het nieuwe hoofdkantoor van de ING groep dat ontworpen is door Meyer en Van Schooten architecten is vandaag officieel geopend.

Het meest opmerkelijke is allereerst de schoenachtige vorm waar – niet alleen in architectenkring – veel over gesproken is. Volgens de architecten wordt deze vorm gedicteerd door de (stedenbouwkundige) randvoorwaarden: een langgerekte kavel evenwijdig aan de A10, het taluud waardoor het gebouw wel op poten moest komen – anders zouden medewerkers van de onderste verdiepingen tegen een aarden wal aankijken – en vanwege de aanvliegroutes op Schiphol kon het gebouw niet te hoog worden. Maar het hoofdkantoor van de ING Groep zijnde, en als zodanig het visitekaartje, moest ING House wél een opvallend landmark langs de A10 vormen. Verder wilden Meyer en Van Schooten een overgang creëren tussen de hoogbouw aan de Zuidas en de vier verdiepingen hoge kantoorpaviljoentjes aan het Jachthavenweg. Het is wonderwel gelukt om aan al deze randvoorwaarden te voldoen. Rijdend over de A10 is het gebouw inderdaad niet te missen en ook vanaf de Amstelveense weg gezien is het gebouw prominent aanwezig. Vanaf het fietspad aan de Nieuwe Meer-zijde lijkt het gebouw echter bescheiden in omvang. Het is fietsend vanuit het Amsterdamse Bos zelfs nauwelijks zichtbaar.

Het gebouw is geheel voorzien van een dubbele glazen gevel, enerzijds als buffer tegen geluidsoverlast en anderzijds om het klimaat te controleren. In de gevel zitten luiken die automatisch open of dichtgaan en zo zorgen voor een constante circulatie van lucht. Overtollige warmte uit de spouw kan worden opgeslagen in een aquifer. De ruimte tussen beide gevels is zo ruim van opzet dat hiertussen een extra serre-achtige verblijfsruimte ontstaat. Het hele gebouw is voorzien van een geautomatiseerd gebouwbeheerssysteem. Dit systeem regelt onder meer de warmte- en koude opslag in de bodem, het bepaald of de luiken in de gevel wel dan niet open moeten staan en of de zonwering in een open of gesloten stand moet worden gezet. Werknemers kunnen echter ook het heft in eigen hand nemen en zelf ramen openen in de binnengevel of de zonwering bedienen. Vanaf dat moment is de klimaatsbeheersing echter niet meer optimaal. Bewegingssensoren in de kantoren signaleren daarom het moment dat het kantoor gedurende een bepaalde tijd leeg is. Vanaf dat moment neemt het beheerssysteem de controle weer over, sluit de ramen en dooft het licht.

Thema's waarmee de ING groep zegt zich verbonden te voelen, als transparantie, openheid, dynamiek, innovatie en het milieu, zijn terug te vinden in het gebouw. Transparantie en openheid die niet alleen met de gevel tot uitdrukking komt, maar ook in het interieur. Vides en glazen wanden maken dat zichtassen lang zijn. Zo is er een contrast ontstaan tussen het gladde, strakke exterieur, en de 'informele' aanblik van vergaderruimtes, gangen, kantoren (traditioneel en flex) en tuinen. Informeel, maar verre van rommelig, het is immers een ontwerp van Meyer en Van Schooten. Het interieur kwam in samenwerking met Ontwerpgroep Trude Hooykaas tot stand. De binnentuinen zijn ontworpen door Michael R. van Gessel. Het is vooral een heel net, tot in de puntjes verzorgd gebouw, zoals het taartje dat tijdens de persbijeenkomst geserveerd werd.