Opinie —

Weggooien 1: weggooien op architectenbureaus

Mieke Bosse

Opgegroeid met het vergaren en bewaren van dictaten, foto’s, documentatie, brochures, tekeningen en boeken behoor ik tot de generatie weggooiers. We moeten. Onze kantoren puilen uit, onze boekenkasten puilen uit en de archiefkelders zijn voller gestouwd dan een vluchtelingenboot op de Middellandse zee. Zo kan het niet langer. Tussen de gekmakende berichten van de actualiteit zitten wij voor de kast en denken: wat moet er uit.

Dictaten TU Delft.
De dictaten zijn al geslonken van 4 bananendozen tot 1 doos en 1 kratje. Maar nu moet het in een hippe archiefdoos, en wat er niet in past moet weg. De geschiedenis van stedebouwberoep en opleiding 2e uitgave van Ir. Rein Geurtsen december 1974 is gelukkig dun en met een nietje. Dat leent zich nog wel voor herlezen op een hilarische avond, – bewaren. Maar wat te denken van: Elementen voor daglichttoetreding door daken? 202 bladzijdes! Januari 1978. What were we thinking? Weg er mee.
Maar uh, hmm, een betere illustratie voor de gewijzigde positie van het bedrijfsleven zullen we niet gauw vinden. Nu googlen we er lustig op los als we een dakraam zoeken en als de website een beetje soepeltjes meewerkt vinden we de prijs bij het leukste plaatje, hoppa, voorstel aan opdrachtgever. De tabel lezen met dakramen-dakkapellen-lichtkoepels-sheddaken-vlakke daklichten-glasetcetc en dan is het nog maar pagina 3 van het dictaat? No way! Weg ermee. En dan zie ik nog net dat alle paginanummers er met een sjabloontje en een Rotring 0.35 op getekend zijn, natuurlijk niet op steeds dezelfde plaats dus als je de paginahoek als filmpje door je duim laat gaan zie je een vrolijk dansende rij oneven getallen van 201 tot 3.