Dan Zhu en Astrid Nobel

Tentoonstelling

De kunstenaars creëerden een wereld waarin droombeelden de boventoon voeren, wisselend van wandvullende schilderingen in kleur naar serene schilderingen in zachte, donkere tinten. Je begeeft je als een soort gewenste of genodigde indringer in de dromen van de beide kunstenaars. Het is daarbij niet van belang of je aan het begin of einde van het trappenhuis begint met kijken, want de wandschildering werkt als bij een cyclus: er is geen begin en geen eind.

Dromen vormen voor zowel Zhu alsook voor Nobel al langere tijd een belangrijk uitgangspunt in hun werk. Voor Zhu ligt de nadruk op dagdromen en verbeelding. Haar werk ontstaat en groeit vanuit haar onderbewustzijn, niet vanuit een vooropgezet plan of idee. Bij Nobel ligt de focus op de dromen die zij tijdens haar slaap heeft. Die legt zij vast in haar droomdagboek en een selectie daarvan vormt de basis van haar schilderingen die nu in het trappenhuis te zien zijn.

Gaandeweg kwamen Zhu en Nobel erachter dat sommige dromen die zij hadden met elkaar overeenkwamen, zoals dromen over bedden en trappenhuizen. Op een gegeven moment leek de ene kunstenaar zelfs de droom van de andere kunstenaar te zijn binnengevallen: trespassing dreams. Zo kunnen communiceren vormde een boeiende aanleiding voor de wandschildering. Ze speelden met het idee van overlappende gedachten, grotendeels onbewust ontstaan

Meer informatie