The Time of Work

Tentoonstelling

Als een gebouw in gebruik genomen wordt, is dat de eerste, en enige keer, dat het als een zuiver architectuurobject, in al zijn rijkdom te ontdekken valt. Het draagt nog geen geschiedenis. De verwachtingen zijn dan hoog gespannen, zeker bij een kunsthal. Wat wordt hier mogelijk? Dat is echter geen zaak van ‘meer vierkante meters’. Een kunsthal is geen pakhuis. Muren met ramen en deuren, maar ook vloeren en plafonds bepalen hoe ‘vierkante meters’ werken. Ze creëren een hiërarchie die dingen toelaat of verhindert, onthult en verhult.

Architectuur opent mogelijkheden maar stelt ook grenzen. Dat is bij uitstek het geval bij dit ontwerp van Francesca Torzo: een verbluffende 3D-puzzel van ruimtes met de meest uiteenlopende vorm, maat en lichtinval. Die puzzel vormt zowel een stad als een begijnhof in miniatuur, en is ook nog eens het introverte spiegelbeeld van Vleugel 58. Veel intenties, nog voor er maar één nagel in de muur geslagen werd.

Geen van deze werken komt tot leven zonder de actieve inzet van de bezoeker. Een kunsthal leeft maar door het actieve engagement, de performance van de bezoeker. Die brengt het gebouw echt tot leven.

Meer informatie